De Toller

Zoals meerdere rassen een kortere troetelnaam kennen wordt dit ras door de liefhebbers kortweg Toller genoemd zoals wij dat hier ook zullen doen. Het ras komt oorspronkelijk van het schiereiland Nova Scotia aan de oostkant van Canada waar het wordt gebruikt voor het lokken van wilde eenden. Er zijn twee rassen bekend die voor dit doel worden gebruikt. Zoals het Nederlandse Kooikerhondje wordt gebruikt voor het lokken van eenden binnen de eendenkooi zo wordt de Toller gebruikt voor het lokken van eenden in het vrije veld of beter gezegd langs de waterlijn. Dit lokken van eenden noemt men Duck Tolling. Nadat de eenden zijn gelokt, waaronder ook de meeste schuwe soorten, kan de jager de eenden schieten. Hierna kan de Toller voor een tweede functie worden ingezet n.l. het ophalen van het geschoten wild, meestal uit het water. Dit is het bekende Retriever werk. Wanneer u nu de genoemde kenmerken achter elkaar plaatst krijgt u vanzelf de naam Nova Scotia Duck Tolling Retriever.
 
Ondanks het feit dat het retriever werk niet de primaire functie is van de Toller is het ras door de FCI toch ingedeeld in de groep retrievers. Het is binnen deze groep de kleinste van de zes retriever rassen. Overeenkomsten met de andere retriever rassen zijn moeilijk te geven. De Toller is op het moment dat hij mag werken extreem enthousiast en zeer opgewonden. Buiten zijn werk echter, zoals in huis, kan de Toller juist bijzonder rustig zijn hoewel, ook in huis, met b.v. een bal weer dat uitgesproken enthousiasme altijd is op te wekken. Het lokken van wilde eenden als werk komt eigenlijk niet echt meer voor maar wel als sport.
De werklust van de toller maakt hem echter ook bijzonder geschikt als retriever bij de jachtsport, bij veldproeven, behendigheidssport, flyball of welke hondensport dan ook.

Menigeen die het ras voor het eerst ziet spreekt over een bepaalde gelijkenis met de vos. Niet zo vreemd als men bedenkt dat de vos die bijzondere techniek beheerst van het lokken van wilde eenden. De fokkers van het eerste uur trachtten dan ook een hond te fokken die daarom ook op een vos moest lijken. De toller heeft o.a., als enige toegestane kleur, een roodbruine vacht met op voorgeschreven plaatsen witte aftekeningen. De hond is middelmatig groot maar wel wat zwaarder dan de vos. Dit laatste was ook wel nodig omdat de Toller voor het retrieverwerk in zijn oorpronkelijk gebied veelvuldig het ijskoude water in moest waarvoor de hond dan ook wat "body" nodig heeft.

Hoe is zo'n bijzonder ras nu ontstaan? Zo goed als zeker heeft men de techniek van het lokken van eenden geobserveerd bij vossen, die dat uitstekend kunnen, en heeft men honden gefokt die zowel uiterlijk als gedrag dit zo goed mogelijk benaderen. Welke honden hiervoor zijn gebruikt is niet meer met zekerheid vast te stellen. Hierover zijn meerdere theoriën. Wie zich met het fokken van de eerste Tollers heeft bezig gehouden is eveneens niet helemaal zeker. Dit zouden de MicMac indianen geweest kunnen zijn of de Fransen die in de 17e eeuw naar het betreffende gebied in Canada zijn getrokken of, hoewel iets minder waarschijnlijk, de Schotten die weer later naar Nieuw Schotland, hetgeen Nova Scotia betekend, zijn getrokken.
Er valt over dit bijzondere ras nog heel veel meer te vertellen en indien u hierin geïnteresseerd bent kunt u ook lid worden van onze vereniging: "De Vereniging voor de Nova Scotia Duck Tolling Retriever".

omhoog